Dağın zirvesinde sıra dışı bir yaratık bulundu
Bilim insanları, yaklaşık 50 yıl önce Himalayalar'da bulunan gizemli bir canlı türünü tanımlayarak kayıtlara geçirdi. "Vermitigris tsangyanggyatso" adı verilen ve daha önce yalnızca tropikal bölgelerde yaşadığı bilinen sinek familyasına ait bu yeni tür, zorlu Himalaya ortamına uyum sağlamış yapısıyla
İlk kez 1978 yılında larvaları toplanan ancak yetişkin örneklerine ulaşılamayan sıra dışı böcek türü, yarım asır süren araştırmaların ardından resmen literatüre girdi. YARIM ASIRLIK GİZEM NASIL ÇÖZÜLDÜ? Bölgedeki keşif süreci 1978 yılında araştırmacıların topladığı sıra dışı kurtçuk sineği larvalarıyla başladı. O dönem yetişkin bireyler incelenemediği için canlının tam sınıflandırması yapılamadı ve türün kimliği uzun süre belirlenemedi. Yadung Bölgesi'nde araştırma yürüten bilim insanları, nihayet yetişkin bireyleri toplamayı başardı. Yapılan laboratuvar analizleri, canlının kendine has anatomik niteliklere sahip olduğunu ve nemli dağlık ekosistemde barınabilen bağımsız bir tür olduğunu kanıtladı. AKRABALARINDAN DAHA BÜYÜK BOYUTLARA ULAŞIYOR Yeni tanımlanan böcek, familyasındaki benzer türlerin çoğuna kıyasla belirgin şekilde daha büyük fiziki ölçülere sahip. Yetişkin bireylerin boyu 19,5 milimetreye, kanat açıklığı ise yaklaşık 16 milimetreye kadar ulaşıyor. Gövde rengi sarımsı kahverengiden kırmızımsı kahverengiye kadar değişen türün, akrabalarında görülen koyu çizgili karın desenlerini taşımadığı saptandı. Ayrıca nektarla beslenen benzer türlerin aksine oldukça kısa bir ağız yapısına (rostrum) sahip olan böceğin, yetişkinlik evresinde beslenmeden yaşamını sürdürebildiği değerlendiriliyor. KUMDAKİ HUNİ TUZAKLAR NASIL ÇALIŞIYOR? Araştırmacılar, bu canlının avlanma sürecinde pusu yöntemini kullandığını tespit etti. Larvalar avlarını doğrudan takip etmek yerine gevşek toprak veya kum zeminlerde huni şeklinde derin çukurlar kazarak içine düşen canlıları yakalıyor. Himalaya türünde larvaların boyu 20 ila 28 milimetreye ulaşarak yetişkin bireylerin boyutunu geride bırakıyor. Larvaların üzerinde beş ila yedi adet dikenle donatılmış etli, yarım daire biçiminde özel uzantılar yer alıyor. DEĞİŞKEN ZEMİNLERDE TUZAK KURMA YETENEĞİ Canlının öncelikli olarak ince nehir kumunu tercih ettiği, buna karşın üç farklı zemin türünde de tuzak mekanizmasını başarıyla oluşturabildiği saptandı. Bilim insanları, larvaların bu denli farklı yüzey yapılarına nasıl uyum sağladığını ve zemin direncini nasıl aştığını araştırmayı sürdürüyor.
Kaynak: Sözcü
